Την ερχόμενη Τρίτη 22/9 ο Trump θα ζυγίσει την επόμενη απόφαση του για το Ιράν - Tο Πεντάγωνο έχει λάβει εντολή να διατηρήσει το υφιστάμενο επίπεδο των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή έως το τέλος του 2026 - Στα 150 δισ το κόστος για τα αραβικά κράτη μόνο τον πρώτο μήνα του πολέμου
(upd5) Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ιράν λαμβάνει πράγματι ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Όχι μόνο γιατί επεκτείνεται γεωγραφικά σε όλη σχεδόν τη Μέση Ανατολή – μετά τις επιθέσεις στις αμερικανικές βάσεις, την προέλαση των Houthis στην Υεμένη και την εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας – ούτε γιατί το γεωπολιτικό του αποτύπωμα είναι ήδη τεράστιο στις τιμές της ενέργειας και στην παγκόσμια οικονομία.
Αλλά γιατί πλέον διεξάγεται - έστω και με γερές δόσεις προπαγάνδας - και στις αγορές, ακόμα και μέσα… στις εξισώσεις της νομισματικής πολιτικής.
Την ώρα που η ένταση στον Περσικό Κόλπο πιέζει την παγκόσμια ενεργειακή αγορά και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αυξάνει τα επιτόκια, ο Mohammad Bagher Ghalibaf, κορυφαίος Ιρανός αξιωματούχος και πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου επέλεξε ένα ασυνήθιστο όπλο επικοινωνίας: τον κανόνα Taylor, τη γνωστή οικονομική εξίσωση που χρησιμοποιείται ως σημείο αναφοράς για τη χάραξη της πολιτικής επιτοκίων.
Το μήνυμά του ήταν σαφές: καμία αύξηση κατά 25 μονάδες βάσης δεν μπορεί να ανοίξει τα Στενά του Hormuz ούτε να δημιουργήσει ένα επιπλέον βαρέλι πετρελαίου.
Πίσω από τη μαθηματική ειρωνεία… αν όχι «τρολάρισμα», προκύπτει το ερώτημα, δηλαδή εάν πράγματι μπορεί ένας γεωπολιτικός πόλεμος να μετατραπεί σε πληθωριστικό σοκ και τελικά να φτάσει μέχρι τις αποφάσεις της Fed.
Πάντως, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump επιμένει να θέτει ή καλύτερα να επαναλαμβάνει τα δικά του ερωτήματα.
Στο τελευταίο του ερώτημα διερωτάται αν πρέπει να αφανίσει ή όχι το Ιράν, υποστηρίζοντας πως πρόκειται για «μεγάλη απόφαση» που πρέπει να λάβει σύντομα, έστω και αν αυτή είναι τουλάχιστον η 6η φορά από τον Μάρτιο του 2026 που διατυπώνει μια τέτοια απειλή.
Μετά τους πυραύλους, η μαθηματική εξίσωση
Οι πύραυλοι και τα drones του Ιράν έχουν καταρρίψει δεκάδες αμερικανικά αεροσκάφη, έχουν προκαλέσει ζημιές ή καταστρέψει εκατοντάδες κτίρια των Ηνωμένων Πολιτειών στις βάσεις τους στη Μέση Ανατολή και έχουν εξαντλήσει αποθέματα στρατιωτικού εξοπλισμού αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως παραδέχθηκε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα το Πεντάγωνο.
Την περασμένη Τετάρτη 16/9, η Τεχεράνη εξαπέλυσε ακόμη ένα απρόσμενο «όπλο» στον πόλεμό της εναντίον των ΗΠΑ: μια μαθηματική εξίσωση.
Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Mohammad Bagher Ghalibaf, ο οποίος έχει επίσης διαδραματίσει ηγετικό ρόλο ως διαπραγματευτής στις συνομιλίες μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον σε διάφορα στάδια κατά τους τελευταίους έξι μήνες, δημοσίευσε στο X μια εκδοχή της εξίσωσης Taylor - ενός τύπου που χρησιμοποιείται από τις κεντρικές τράπεζες για τον προσδιορισμό των επιτοκίων - συνοδεύοντάς την με ένα μήνυμα που παρέπεμπε ευθέως στον πόλεμο.
«Για να δούμε αν μια αύξηση μπορεί να ανοίξει τα SOH (σ.σ. τα Στενά του Hormuz) ή να παράγει έστω και ένα βαρέλι», έγραψε o Ghalibaf, αναφερόμενος στις αυξήσεις των επιτοκίων και στα Στενά του Hormuz, την κρίσιμη θαλάσσια δίοδο την οποία το Ιράν έχει ουσιαστικά αποκλείσει για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα.
«Εμείς καθορίζουμε το ασφάλιστρο κινδύνου»
«Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις ένα στρατηγικό πέρασμα με 25bp [μονάδες βάσης]», πρόσθεσε, αναφερόμενος φαινομενικά και πάλι στα Στενά.
«Είναι το ασφάλιστρο κινδύνου των SOH, και εμείς το καθορίζουμε» υπογράμμισε ο Ghalibaf.
Λίγες ώρες μετά τη δημοσίευση του Ghalibaf, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε πράγματι το βασικό επιτόκιο κατά 25 μονάδες βάσης.
Στις αρχές του πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, ο Ghalibaf χρησιμοποιούσε συχνά οικονομικά επιχειρήματα για να σαρκάσει τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump διεξήγαγε τη σύγκρουση και για να αναδείξει την ικανότητα του Ιράν να προκαλέσει οικονομικό κόστος στην Ουάσινγκτον εάν αυτή δεν άλλαζε στάση.
Τώρα στράφηκε στα μαθηματικά.
Θεαματικό δείγμα επικοινωνιακής προπαγάνδας
«Πρόκειται για ένα θεαματικό δείγμα επικοινωνιακής προπαγάνδας από το Ιράν, μια χώρα η οποία, αν μη τι άλλο μέσα στο 2026, έχει αποδείξει ότι διαθέτει εντυπωσιακή ικανότητα να προκαλεί και να ενοχλεί τον Αμερικανό αντίπαλό της», δήλωσε στο Al Jazeera ο Chris Beauchamp, επικεφαλής αναλυτής αγορών της IG Group.
Αλλά τι ακριβώς προσπαθεί να πει ο Ghalibaf;
Τι είναι η εξίσωση Taylor, έχει επηρεάσει ο πόλεμος με το Ιράν το επιτόκιο των ΗΠΑ και είναι πράγματι η Τεχεράνη αυτή που «το καθορίζει», όπως υποστήριξε ο πρόεδρος του κοινοβουλίου;
Η εξίσωση Taylor
Ο κανόνας Taylor είναι ένας τύπος που χρησιμοποιούν οι οικονομολόγοι για να εκτιμήσουν σε ποιο επίπεδο θα έπρεπε να ορίσει μια κεντρική τράπεζα τα επιτόκια, λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό και την ισχύ της οικονομίας.
Ο κανόνας, που αναπτύχθηκε από τον οικονομολόγο John Taylor στις αρχές της δεκαετίας του 1990, συνδέει το ομοσπονδιακό επιτόκιο των ΗΠΑ με τον πληθωρισμό και το λεγόμενο «παραγωγικό κενό» - τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής οικονομικής παραγωγής και της δυνητικής παραγωγής της οικονομίας.
Στην απλούστερη μορφή του, ο τύπος είναι: Επιτόκιο = πληθωρισμός + 0,5(παραγωγικό κενό) + 0,5(πληθωρισμός − 2%) + 2%.
Αυτό σημαίνει ότι το προτεινόμενο επιτόκιο αυξάνεται όταν ο πληθωρισμός υπερβαίνει τον στόχο του 2% ή όταν η οικονομική παραγωγή βρίσκεται πάνω από τις δυνατότητες της οικονομίας.
Αντίθετα, μειώνεται όταν ο πληθωρισμός υποχωρεί ή όταν η οικονομία λειτουργεί κάτω από τις δυνατότητές της.
Ωστόσο, η εξίσωση αποτελεί σημείο αναφοράς και όχι έναν απαρέγκλιτο κανόνα που εφαρμόζεται αυστηρά.
Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ συνεκτιμούν και άλλους οικονομικούς παράγοντες όταν αποφασίζουν για τα επιτόκια.
Αποτελεί ο πόλεμος με το Ιράν παράγοντα στην αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων;
Οι δασμοί του Donald Trump, το ενεργειακό σοκ που ακολούθησε τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν και οι μεγάλες επενδύσεις που συνδέονται με την άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης έχουν, συνδυαστικά, διατηρήσει ισχυρές τις πληθωριστικές πιέσεις, σύμφωνα με ειδικούς.
Την Τετάρτη, όταν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε τα επιτόκια κατά 25 μονάδες βάσης, επρόκειτο για την πρώτη αύξηση εδώ και τρία χρόνια.
Ο πρόεδρος της Fed, Kevin Warsh, δήλωσε στην ομιλία του μετά την αύξηση ότι η αναζωπύρωση των συγκρούσεων μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, η οποία έχει οδηγήσει σε άνοδο των τιμών της βενζίνης, συνέβαλε στο να πειστούν οι αξιωματούχοι της Fed να στηρίξουν υψηλότερα επιτόκια.
«Δεν μπορείς να κρυφτείς από τις εστίες έντασης σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Warsh.
Ο Beauchamp της IG Group είπε: «Ο πόλεμος με το Ιράν, έμμεσα, αποτελεί τεράστιο παράγοντα πίσω από την αύξηση, παρότι κανείς δεν θέλει να το παραδεχθεί».
«Η εκτίναξη των τιμών της ενέργειας έχει συνδυαστεί με την άνοδο των αποδόσεων, οδηγώντας τη Fed σε μια γωνία χωρίς διέξοδο», πρόσθεσε.
Η Susannah Streeter, επικεφαλής στρατηγικής επενδύσεων στη Wealth Club, δήλωσε ότι «δεν μπορεί να αμφισβητηθεί» πως τα αντίποινα του Ιράν κατά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους σε ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου έχουν «εντείνει τις ανησυχίες για τον ενεργειακό εφοδιασμό και έχουν οδηγήσει σε υψηλότερες προβλέψεις για τον πληθωρισμό».
«Η συνεχιζόμενη γεωπολιτική αναταραχή και οι αυξημένες τιμές του αργού πετρελαίου αποτέλεσαν ασφαλώς βασικούς παράγοντες πίσω από την απόφαση της Fed να αυξήσει τα επιτόκια», είπε.
Δεν καθορίζει το Ιράν το επιτόκιο στις ΗΠΑ
Οι αναλυτές πάντως υποστηρίζουν πως το Ιράν δεν είναι αυτό που καθορίζει την πολιτική επιτοκίων στις ΗΠΑ.
Η Streeter της Wealth Club προειδοποίησε ότι, παρότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και η άνοδος των τιμών του πετρελαίου αποτέλεσαν σαφώς έναν παράγοντα στην απόφαση της Fed, δεν ήταν οι «μοναδικοί παράγοντες που έπαιξαν ρόλο».
«Η τεράστια επενδυτική δύναμη των hyperscalers τεχνητής νοημοσύνης έχει επίσης διαχυθεί σε ολόκληρη την οικονομία, με τις ισχυρές κεφαλαιουχικές επενδύσεις και την ανθεκτική εγχώρια ζήτηση να προσθέτουν πληθωριστικές πιέσεις, επομένως οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα εξέταζαν τη συνολική εικόνα», σημείωσε.
«Επομένως, παρότι η Τεχεράνη μπορεί να υποστηριχθεί ότι έχει επηρεάσει ορισμένες από τις δυνάμεις που τροφοδοτούν τη νομισματική πολιτική των ΗΠΑ, ιδιαίτερα μέσω του αντίκτυπου της σύγκρουσης στην προσφορά και στις τιμές του πετρελαίου, «δεν «καθορίζει τα αμερικανικά επιτόκια».
Η Streeter είπε ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αντιδρά σε ένα πολύ ευρύτερο σύνολο οικονομικών συνθηκών.
«Οι ενέργειες του Ιράν έχουν επηρεάσει τις προοπτικές του πληθωρισμού, όμως η απόφαση για το επίπεδο των επιτοκίων ανήκει τελικά στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα, και υπάρχουν πολλά ακόμη στοιχεία που χρησιμοποιούν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής», σημείωσε.
Η μαθηματική ειρωνεία του Ghalibaf
Τον Μάρτιο, ο Ghalibaf χρησιμοποιούσε επανειλημμένα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να σχολιάζει τις αγορές και τις τιμές της ενέργειας, μεταξύ άλλων σαρκάζοντας τις προσπάθειες της κυβέρνησης Trump να επηρεάσει τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του πετρελαίου και υποστηρίζοντας ότι οι χρηματοοικονομικοί χειρισμοί δεν μπορούν να δημιουργήσουν «πραγματικά καύσιμα» στα πρατήρια βενζίνης.
Τον περασμένο μήνα, ο Ghalibaf δημοσίευσε ένα γραφικό με τη φράση «Make America Hungry Again» - ένα λογοπαίγνιο βασισμένο στο σύνθημα του Trump «Make America Great Again» - μαζί με στατιστικά στοιχεία για την επισιτιστική ανασφάλεια και την πείνα στις ΗΠΑ.
«Δεν μπορείς να καλύψεις τις ήττες με ψευδείς ισχυρισμούς», είπε.
«Η θέση του Ghalibaf είναι ότι μια αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων δεν μπορεί να ανοίξει ξανά τα Στενά του Hormuz ούτε να αντικαταστήσει τις διαταραγμένες προμήθειες πετρελαίου», δήλωσε η Negar Mortazavi, senior fellow στο Center for International Policy στην Ουάσινγκτον.
«Ο τροποποιημένος κανόνας Taylor που παρουσίασε προσθέτει τα Στενά του Hormuz και το Bab al Mandab σε έναν τύπο που κανονικά ασχολείται με τον πληθωρισμό και την οικονομική παραγωγή.
Χρησιμοποιεί τη γλώσσα της ίδιας της Fed για να υποστηρίξει ότι το οικονομικό κόστος του πολέμου εξαρτάται εν μέρει από τη θαλάσσια ασφάλεια, την οποία η Τεχεράνη μπορεί να επηρεάσει».
Αυτό αποτελεί περισσότερο μια δήλωση σχετικά με τη διαπραγματευτική ισχύ του Ιράν παρά μια σοβαρή πρόταση για τον καθορισμό των επιτοκίων, πρόσθεσε η αναλύτρια.
«Η χρονική στιγμή έχει σημασία: το δημοσίευσε την ώρα που η Fed αύξανε τα επιτόκια κατά ένα τέταρτο της ποσοστιαίας μονάδας.
Οι επανειλημμένες οικονομικές αναρτήσεις του έχουν στόχο να καταστήσουν το κόστος του πολέμου κατανοητό σε ένα αμερικανικό κοινό μέσα από τις τιμές, τις αγορές και τη νομισματική πολιτική» υπογράμμισε ο Mortazavi.
«Να τους αφανίσω ή όχι;»
Και ενώ ο Ghalibaf προσπαθεί με ειρωνεία και εξισώσεις… να προβάλλει την διαπραγματευτική ισχύ του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump χρησιμοποιεί τα δικά του «διαπραγματευτικά όπλα».
Σύμφωνα με το Axios o Trump υποστηρίζει ότι πλησιάζει στο σημείο όπου θα πρέπει να λάβει απόφαση σχετικά με την επανέναρξη εκτεταμένων επιθέσεων κατά του Ιράν.
«Θέλω να μπω μέσα και να τους αφανίσω ή όχι;» δήλωσε στο Axios.
«Είναι μια μεγάλη απόφαση.
Με εμένα, όλα μπορούν να συμβούν» είπε ο Trump.
Οι δηλώσεις του Trump γίνονται ενόψει της προγραμματισμένης για την ερχόμενη Τρίτη 22/9 συνάντησής του με τους ηγέτες των έξι κρατών-μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου - Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ και Ομάν — στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.
Η συνάντηση αυτή θα μπορούσε να καθορίσει την πορεία της επόμενης φάσης του πολέμου.
Σύμφωνα με το Axios, ο Trump, αναφερόμενος στη συνάντηση, δήλωσε: «Θέλω να ακούσω από τους ίδιους σε ποια κατάσταση βρίσκονται και πώς εξελίσσονται τα πράγματα.
Τους έχουμε στηρίξει και προστατεύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό».
Στρατηγική μέγιστης πίεσης και παρατεταμένο αδιέξοδο
Όπως γράφει το Axios, αφού στις αρχές Αυγούστου οι ανησυχίες της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ για το ενδεχόμενο ιρανικών αντιποίνων εναντίον πετρελαϊκών και εγκαταστάσεων φυσικού αερίου στην περιοχή απέτρεψαν την επανέναρξη μεγάλης κλίμακας αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων, ο Trump υιοθέτησε μια πιο χαμηλών τόνων προσέγγιση.
Η προσέγγιση αυτή περιλάμβανε την αναστολή των διαπραγματεύσεων, την ενίσχυση των κυρώσεων, τη συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών και την επικέντρωση στην επαναλειτουργία των Στενών του Hormuz με στόχο τον έλεγχο των παγκόσμιων τιμών της ενέργειας.
Το Axios ανέφερε ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν πως η σημερινή κατάσταση έχει εξελιχθεί σε ένα παρατεταμένο αδιέξοδο «ούτε πολέμου ούτε ειρήνης» και ότι ο αμερικανικός στρατός δεν μπορεί να παραμείνει επ’ αόριστον στο σημερινό επίπεδο ετοιμότητας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το Πεντάγωνο έχει λάβει εντολή να διατηρήσει το υφιστάμενο επίπεδο των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή έως το τέλος του τρέχοντος έτους, ώστε να υπάρχει η απαραίτητη ετοιμότητα σε περίπτωση που ο Trump αποφασίσει να επιστρέψει σε μια σύγκρουση πλήρους κλίμακας.
Ο Trump επιμένει στην αποτελεσματικότητα του ναυτικού αποκλεισμού
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Trump εξέφρασε την ικανοποίησή του για τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών και ισχυρίστηκε: «Από τότε που ξεκίνησε ο αποκλεισμός, ούτε ένα πετρελαιοφόρο δεν έχει καταφέρει να φύγει από το Ιράν.
Προσπάθησαν και εμείς τα καταστρέψαμε».
Ισχυρίστηκε επίσης ότι το Ιράν βρίσκεται σε απευθείας επαφή με τις Ηνωμένες Πολιτείες και εξακολουθεί να επιθυμεί την επίτευξη συμφωνίας.
Πόσες φορές έχει απειλήσει ο Trump να καταστρέψει το Ιράν;
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump έχει απειλήσει επανειλημμένα το Ιράν με εκτεταμένη καταστροφή από τότε που ξεκίνησε την κοινή στρατιωτική εκστρατεία με το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου.
Ακολουθούν έξι χαρακτηριστικές περιπτώσεις κατά τις οποίες έβαλε στο στόχαστρο το Ιράν, τις κρίσιμες υποδομές του ή τον πληθυσμό του, προειδοποιώντας για καταστροφή μεγάλης κλίμακας:
- 21 Μαρτίου: «Ισοπέδωση» των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων: Ο Trump έδωσε στο Ιράν προθεσμία 48 ωρών για να ανοίξει ξανά τα Στενά του Hormuz, απειλώντας ότι θα «χτυπήσει και θα ισοπεδώσει» τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής του, αρχίζοντας από τη μεγαλύτερη.
- 1 Απριλίου: Επιστροφή στη «Λίθινη Εποχή»: Σε τηλεοπτικό διάγγελμα, ο Trump δήλωσε ότι το Ιράν θα επιστρέψει στη «Λίθινη Εποχή» εάν δεν καταφέρει να καταλήξει σε συμφωνία, ενώ απείλησε με περαιτέρω επιθέσεις στο δίκτυο ηλεκτροδότησης της χώρας.
- 5 Απριλίου: Το Ιράν θα «αντιμετωπίσει την κόλαση»: Ο Trump έθεσε νέα προθεσμία για την επαναλειτουργία των Στενών του Hormuz, απειλώντας με επιθέσεις σε γέφυρες και μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και προειδοποιώντας το Ιράν ότι θα «αντιμετωπίσει την κόλαση».
- 6 Απριλίου: Η χώρα μπορεί να «εξαφανιστεί μέσα σε μία νύχτα»: Ο Trump δήλωσε: «Ολόκληρη η χώρα μπορεί να εξαφανιστεί μέσα σε μία νύχτα» και παρουσίασε ένα σχέδιο σύμφωνα με το οποίο κάθε γέφυρα θα «καταστρεφόταν ολοσχερώς» και κάθε μονάδα ηλεκτροπαραγωγής θα έμενε «στις φλόγες» και θα «εξερράγη».
- 7 Απριλίου: «Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει»: Ο Trump προειδοποίησε ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, χωρίς ποτέ να μπορέσει να επιστρέψει», εάν η Τεχεράνη απέρριπτε τα αιτήματά του.
- 17 Σεπτεμβρίου: «Θέλω να τους αφανίσω;»: Ο Trump έθεσε εκ νέου το ενδεχόμενο καταστροφής της ιρανικής κυβέρνησης. «Θέλω να μπω μέσα και να τους αφανίσω ή όχι;» δήλωσε στο Axios. «Είναι μια μεγάλη απόφαση. Με εμένα, όλα μπορούν να συμβούν».
Ασύλληπτο: 150 δις δολάρια το κόστος για τα αραβικά κράτη τον πρώτο μήνα του πολέμου ΗΠΑ – Ιράν
Ο πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν κόστισε στις αραβικές οικονομίες περίπου 150 δισ. δολάρια μόνο κατά τον πρώτο μήνα του υποστηρίζει η Rania al-Mashat, εκτελεστική γραμματέας της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Δυτική Ασία (ESCWA).
Όπως είπε, οι απώλειες αντιστοιχούν περίπου στο 4% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της περιοχής.
Μιλώντας σε άτυπη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη θαλάσσια ασφάλεια, η al-Mashat είπε ότι οι απειλές για τη ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών του Hormuz και του Bab al Mandab επηρεάζουν όχι μόνο την ασφάλεια, αλλά και το εμπόριο, την οικονομική σταθερότητα και την πρόσβαση σε βασικά αγαθά.
Ανέφερε ότι περίπου το 25% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου και το 19% του εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχονται από τα Στενά του Hormuz.
Τα κράτη του Κόλπου είναι επίσης σημαντικοί εξαγωγείς αμμωνίας, λιπασμάτων, θείου και αλουμινίου.
Η al-Mashat προειδοποίησε ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να καθυστερήσει τις επενδύσεις και την οικονομική διαφοροποίηση σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο. Ζήτησε να καταβληθούν προσπάθειες ώστε να αποτραπεί η επέκταση του πολέμου, να διασφαλιστεί η ελευθερία της ναυσιπλοΐας και να ενισχυθεί η περιφερειακή ετοιμότητα για ενδεχόμενες περαιτέρω διαταραχές στην προμήθεια βασικών αγαθών και στην παροχή κρίσιμων υπηρεσιών.
www.bankingnews.gr
Όχι μόνο γιατί επεκτείνεται γεωγραφικά σε όλη σχεδόν τη Μέση Ανατολή – μετά τις επιθέσεις στις αμερικανικές βάσεις, την προέλαση των Houthis στην Υεμένη και την εμπλοκή της Σαουδικής Αραβίας – ούτε γιατί το γεωπολιτικό του αποτύπωμα είναι ήδη τεράστιο στις τιμές της ενέργειας και στην παγκόσμια οικονομία.
Αλλά γιατί πλέον διεξάγεται - έστω και με γερές δόσεις προπαγάνδας - και στις αγορές, ακόμα και μέσα… στις εξισώσεις της νομισματικής πολιτικής.
Την ώρα που η ένταση στον Περσικό Κόλπο πιέζει την παγκόσμια ενεργειακή αγορά και η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αυξάνει τα επιτόκια, ο Mohammad Bagher Ghalibaf, κορυφαίος Ιρανός αξιωματούχος και πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου επέλεξε ένα ασυνήθιστο όπλο επικοινωνίας: τον κανόνα Taylor, τη γνωστή οικονομική εξίσωση που χρησιμοποιείται ως σημείο αναφοράς για τη χάραξη της πολιτικής επιτοκίων.
Το μήνυμά του ήταν σαφές: καμία αύξηση κατά 25 μονάδες βάσης δεν μπορεί να ανοίξει τα Στενά του Hormuz ούτε να δημιουργήσει ένα επιπλέον βαρέλι πετρελαίου.
Πίσω από τη μαθηματική ειρωνεία… αν όχι «τρολάρισμα», προκύπτει το ερώτημα, δηλαδή εάν πράγματι μπορεί ένας γεωπολιτικός πόλεμος να μετατραπεί σε πληθωριστικό σοκ και τελικά να φτάσει μέχρι τις αποφάσεις της Fed.
Πάντως, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump επιμένει να θέτει ή καλύτερα να επαναλαμβάνει τα δικά του ερωτήματα.
Στο τελευταίο του ερώτημα διερωτάται αν πρέπει να αφανίσει ή όχι το Ιράν, υποστηρίζοντας πως πρόκειται για «μεγάλη απόφαση» που πρέπει να λάβει σύντομα, έστω και αν αυτή είναι τουλάχιστον η 6η φορά από τον Μάρτιο του 2026 που διατυπώνει μια τέτοια απειλή.
Μετά τους πυραύλους, η μαθηματική εξίσωση
Οι πύραυλοι και τα drones του Ιράν έχουν καταρρίψει δεκάδες αμερικανικά αεροσκάφη, έχουν προκαλέσει ζημιές ή καταστρέψει εκατοντάδες κτίρια των Ηνωμένων Πολιτειών στις βάσεις τους στη Μέση Ανατολή και έχουν εξαντλήσει αποθέματα στρατιωτικού εξοπλισμού αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως παραδέχθηκε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα το Πεντάγωνο.
Την περασμένη Τετάρτη 16/9, η Τεχεράνη εξαπέλυσε ακόμη ένα απρόσμενο «όπλο» στον πόλεμό της εναντίον των ΗΠΑ: μια μαθηματική εξίσωση.
Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Mohammad Bagher Ghalibaf, ο οποίος έχει επίσης διαδραματίσει ηγετικό ρόλο ως διαπραγματευτής στις συνομιλίες μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον σε διάφορα στάδια κατά τους τελευταίους έξι μήνες, δημοσίευσε στο X μια εκδοχή της εξίσωσης Taylor - ενός τύπου που χρησιμοποιείται από τις κεντρικές τράπεζες για τον προσδιορισμό των επιτοκίων - συνοδεύοντάς την με ένα μήνυμα που παρέπεμπε ευθέως στον πόλεμο.
«Για να δούμε αν μια αύξηση μπορεί να ανοίξει τα SOH (σ.σ. τα Στενά του Hormuz) ή να παράγει έστω και ένα βαρέλι», έγραψε o Ghalibaf, αναφερόμενος στις αυξήσεις των επιτοκίων και στα Στενά του Hormuz, την κρίσιμη θαλάσσια δίοδο την οποία το Ιράν έχει ουσιαστικά αποκλείσει για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα.
«Εμείς καθορίζουμε το ασφάλιστρο κινδύνου»
«Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις ένα στρατηγικό πέρασμα με 25bp [μονάδες βάσης]», πρόσθεσε, αναφερόμενος φαινομενικά και πάλι στα Στενά.
«Είναι το ασφάλιστρο κινδύνου των SOH, και εμείς το καθορίζουμε» υπογράμμισε ο Ghalibaf.
Λίγες ώρες μετά τη δημοσίευση του Ghalibaf, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε πράγματι το βασικό επιτόκιο κατά 25 μονάδες βάσης.
Στις αρχές του πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, ο Ghalibaf χρησιμοποιούσε συχνά οικονομικά επιχειρήματα για να σαρκάσει τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump διεξήγαγε τη σύγκρουση και για να αναδείξει την ικανότητα του Ιράν να προκαλέσει οικονομικό κόστος στην Ουάσινγκτον εάν αυτή δεν άλλαζε στάση.
Τώρα στράφηκε στα μαθηματικά.
Θεαματικό δείγμα επικοινωνιακής προπαγάνδας
«Πρόκειται για ένα θεαματικό δείγμα επικοινωνιακής προπαγάνδας από το Ιράν, μια χώρα η οποία, αν μη τι άλλο μέσα στο 2026, έχει αποδείξει ότι διαθέτει εντυπωσιακή ικανότητα να προκαλεί και να ενοχλεί τον Αμερικανό αντίπαλό της», δήλωσε στο Al Jazeera ο Chris Beauchamp, επικεφαλής αναλυτής αγορών της IG Group.
Αλλά τι ακριβώς προσπαθεί να πει ο Ghalibaf;
Τι είναι η εξίσωση Taylor, έχει επηρεάσει ο πόλεμος με το Ιράν το επιτόκιο των ΗΠΑ και είναι πράγματι η Τεχεράνη αυτή που «το καθορίζει», όπως υποστήριξε ο πρόεδρος του κοινοβουλίου;
Η εξίσωση Taylor
Ο κανόνας Taylor είναι ένας τύπος που χρησιμοποιούν οι οικονομολόγοι για να εκτιμήσουν σε ποιο επίπεδο θα έπρεπε να ορίσει μια κεντρική τράπεζα τα επιτόκια, λαμβάνοντας υπόψη τον πληθωρισμό και την ισχύ της οικονομίας.
Ο κανόνας, που αναπτύχθηκε από τον οικονομολόγο John Taylor στις αρχές της δεκαετίας του 1990, συνδέει το ομοσπονδιακό επιτόκιο των ΗΠΑ με τον πληθωρισμό και το λεγόμενο «παραγωγικό κενό» - τη διαφορά μεταξύ της πραγματικής οικονομικής παραγωγής και της δυνητικής παραγωγής της οικονομίας.
Στην απλούστερη μορφή του, ο τύπος είναι: Επιτόκιο = πληθωρισμός + 0,5(παραγωγικό κενό) + 0,5(πληθωρισμός − 2%) + 2%.
Αυτό σημαίνει ότι το προτεινόμενο επιτόκιο αυξάνεται όταν ο πληθωρισμός υπερβαίνει τον στόχο του 2% ή όταν η οικονομική παραγωγή βρίσκεται πάνω από τις δυνατότητες της οικονομίας.
Αντίθετα, μειώνεται όταν ο πληθωρισμός υποχωρεί ή όταν η οικονομία λειτουργεί κάτω από τις δυνατότητές της.
Ωστόσο, η εξίσωση αποτελεί σημείο αναφοράς και όχι έναν απαρέγκλιτο κανόνα που εφαρμόζεται αυστηρά.
Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ συνεκτιμούν και άλλους οικονομικούς παράγοντες όταν αποφασίζουν για τα επιτόκια.
Αποτελεί ο πόλεμος με το Ιράν παράγοντα στην αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων;
Οι δασμοί του Donald Trump, το ενεργειακό σοκ που ακολούθησε τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν και οι μεγάλες επενδύσεις που συνδέονται με την άνθηση της τεχνητής νοημοσύνης έχουν, συνδυαστικά, διατηρήσει ισχυρές τις πληθωριστικές πιέσεις, σύμφωνα με ειδικούς.
Την Τετάρτη, όταν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε τα επιτόκια κατά 25 μονάδες βάσης, επρόκειτο για την πρώτη αύξηση εδώ και τρία χρόνια.
Ο πρόεδρος της Fed, Kevin Warsh, δήλωσε στην ομιλία του μετά την αύξηση ότι η αναζωπύρωση των συγκρούσεων μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, η οποία έχει οδηγήσει σε άνοδο των τιμών της βενζίνης, συνέβαλε στο να πειστούν οι αξιωματούχοι της Fed να στηρίξουν υψηλότερα επιτόκια.
«Δεν μπορείς να κρυφτείς από τις εστίες έντασης σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Warsh.
Ο Beauchamp της IG Group είπε: «Ο πόλεμος με το Ιράν, έμμεσα, αποτελεί τεράστιο παράγοντα πίσω από την αύξηση, παρότι κανείς δεν θέλει να το παραδεχθεί».
«Η εκτίναξη των τιμών της ενέργειας έχει συνδυαστεί με την άνοδο των αποδόσεων, οδηγώντας τη Fed σε μια γωνία χωρίς διέξοδο», πρόσθεσε.
Η Susannah Streeter, επικεφαλής στρατηγικής επενδύσεων στη Wealth Club, δήλωσε ότι «δεν μπορεί να αμφισβητηθεί» πως τα αντίποινα του Ιράν κατά των ΗΠΑ και των συμμάχων τους σε ολόκληρη την περιοχή του Κόλπου έχουν «εντείνει τις ανησυχίες για τον ενεργειακό εφοδιασμό και έχουν οδηγήσει σε υψηλότερες προβλέψεις για τον πληθωρισμό».
«Η συνεχιζόμενη γεωπολιτική αναταραχή και οι αυξημένες τιμές του αργού πετρελαίου αποτέλεσαν ασφαλώς βασικούς παράγοντες πίσω από την απόφαση της Fed να αυξήσει τα επιτόκια», είπε.
Δεν καθορίζει το Ιράν το επιτόκιο στις ΗΠΑ
Οι αναλυτές πάντως υποστηρίζουν πως το Ιράν δεν είναι αυτό που καθορίζει την πολιτική επιτοκίων στις ΗΠΑ.
Η Streeter της Wealth Club προειδοποίησε ότι, παρότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και η άνοδος των τιμών του πετρελαίου αποτέλεσαν σαφώς έναν παράγοντα στην απόφαση της Fed, δεν ήταν οι «μοναδικοί παράγοντες που έπαιξαν ρόλο».
«Η τεράστια επενδυτική δύναμη των hyperscalers τεχνητής νοημοσύνης έχει επίσης διαχυθεί σε ολόκληρη την οικονομία, με τις ισχυρές κεφαλαιουχικές επενδύσεις και την ανθεκτική εγχώρια ζήτηση να προσθέτουν πληθωριστικές πιέσεις, επομένως οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα εξέταζαν τη συνολική εικόνα», σημείωσε.
«Επομένως, παρότι η Τεχεράνη μπορεί να υποστηριχθεί ότι έχει επηρεάσει ορισμένες από τις δυνάμεις που τροφοδοτούν τη νομισματική πολιτική των ΗΠΑ, ιδιαίτερα μέσω του αντίκτυπου της σύγκρουσης στην προσφορά και στις τιμές του πετρελαίου, «δεν «καθορίζει τα αμερικανικά επιτόκια».
Η Streeter είπε ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αντιδρά σε ένα πολύ ευρύτερο σύνολο οικονομικών συνθηκών.
«Οι ενέργειες του Ιράν έχουν επηρεάσει τις προοπτικές του πληθωρισμού, όμως η απόφαση για το επίπεδο των επιτοκίων ανήκει τελικά στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα, και υπάρχουν πολλά ακόμη στοιχεία που χρησιμοποιούν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής», σημείωσε.
Η μαθηματική ειρωνεία του Ghalibaf
Τον Μάρτιο, ο Ghalibaf χρησιμοποιούσε επανειλημμένα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να σχολιάζει τις αγορές και τις τιμές της ενέργειας, μεταξύ άλλων σαρκάζοντας τις προσπάθειες της κυβέρνησης Trump να επηρεάσει τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης του πετρελαίου και υποστηρίζοντας ότι οι χρηματοοικονομικοί χειρισμοί δεν μπορούν να δημιουργήσουν «πραγματικά καύσιμα» στα πρατήρια βενζίνης.
Τον περασμένο μήνα, ο Ghalibaf δημοσίευσε ένα γραφικό με τη φράση «Make America Hungry Again» - ένα λογοπαίγνιο βασισμένο στο σύνθημα του Trump «Make America Great Again» - μαζί με στατιστικά στοιχεία για την επισιτιστική ανασφάλεια και την πείνα στις ΗΠΑ.
«Δεν μπορείς να καλύψεις τις ήττες με ψευδείς ισχυρισμούς», είπε.
«Η θέση του Ghalibaf είναι ότι μια αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων δεν μπορεί να ανοίξει ξανά τα Στενά του Hormuz ούτε να αντικαταστήσει τις διαταραγμένες προμήθειες πετρελαίου», δήλωσε η Negar Mortazavi, senior fellow στο Center for International Policy στην Ουάσινγκτον.
«Ο τροποποιημένος κανόνας Taylor που παρουσίασε προσθέτει τα Στενά του Hormuz και το Bab al Mandab σε έναν τύπο που κανονικά ασχολείται με τον πληθωρισμό και την οικονομική παραγωγή.
Χρησιμοποιεί τη γλώσσα της ίδιας της Fed για να υποστηρίξει ότι το οικονομικό κόστος του πολέμου εξαρτάται εν μέρει από τη θαλάσσια ασφάλεια, την οποία η Τεχεράνη μπορεί να επηρεάσει».
Αυτό αποτελεί περισσότερο μια δήλωση σχετικά με τη διαπραγματευτική ισχύ του Ιράν παρά μια σοβαρή πρόταση για τον καθορισμό των επιτοκίων, πρόσθεσε η αναλύτρια.
«Η χρονική στιγμή έχει σημασία: το δημοσίευσε την ώρα που η Fed αύξανε τα επιτόκια κατά ένα τέταρτο της ποσοστιαίας μονάδας.
Οι επανειλημμένες οικονομικές αναρτήσεις του έχουν στόχο να καταστήσουν το κόστος του πολέμου κατανοητό σε ένα αμερικανικό κοινό μέσα από τις τιμές, τις αγορές και τη νομισματική πολιτική» υπογράμμισε ο Mortazavi.
«Να τους αφανίσω ή όχι;»
Και ενώ ο Ghalibaf προσπαθεί με ειρωνεία και εξισώσεις… να προβάλλει την διαπραγματευτική ισχύ του Ιράν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump χρησιμοποιεί τα δικά του «διαπραγματευτικά όπλα».
Σύμφωνα με το Axios o Trump υποστηρίζει ότι πλησιάζει στο σημείο όπου θα πρέπει να λάβει απόφαση σχετικά με την επανέναρξη εκτεταμένων επιθέσεων κατά του Ιράν.
«Θέλω να μπω μέσα και να τους αφανίσω ή όχι;» δήλωσε στο Axios.
«Είναι μια μεγάλη απόφαση.
Με εμένα, όλα μπορούν να συμβούν» είπε ο Trump.
Οι δηλώσεις του Trump γίνονται ενόψει της προγραμματισμένης για την ερχόμενη Τρίτη 22/9 συνάντησής του με τους ηγέτες των έξι κρατών-μελών του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου - Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ, Μπαχρέιν, Κουβέιτ και Ομάν — στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη.
Η συνάντηση αυτή θα μπορούσε να καθορίσει την πορεία της επόμενης φάσης του πολέμου.
Σύμφωνα με το Axios, ο Trump, αναφερόμενος στη συνάντηση, δήλωσε: «Θέλω να ακούσω από τους ίδιους σε ποια κατάσταση βρίσκονται και πώς εξελίσσονται τα πράγματα.
Τους έχουμε στηρίξει και προστατεύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό».
Στρατηγική μέγιστης πίεσης και παρατεταμένο αδιέξοδο
Όπως γράφει το Axios, αφού στις αρχές Αυγούστου οι ανησυχίες της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ για το ενδεχόμενο ιρανικών αντιποίνων εναντίον πετρελαϊκών και εγκαταστάσεων φυσικού αερίου στην περιοχή απέτρεψαν την επανέναρξη μεγάλης κλίμακας αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων, ο Trump υιοθέτησε μια πιο χαμηλών τόνων προσέγγιση.
Η προσέγγιση αυτή περιλάμβανε την αναστολή των διαπραγματεύσεων, την ενίσχυση των κυρώσεων, τη συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών και την επικέντρωση στην επαναλειτουργία των Στενών του Hormuz με στόχο τον έλεγχο των παγκόσμιων τιμών της ενέργειας.
Το Axios ανέφερε ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν πως η σημερινή κατάσταση έχει εξελιχθεί σε ένα παρατεταμένο αδιέξοδο «ούτε πολέμου ούτε ειρήνης» και ότι ο αμερικανικός στρατός δεν μπορεί να παραμείνει επ’ αόριστον στο σημερινό επίπεδο ετοιμότητας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το Πεντάγωνο έχει λάβει εντολή να διατηρήσει το υφιστάμενο επίπεδο των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή έως το τέλος του τρέχοντος έτους, ώστε να υπάρχει η απαραίτητη ετοιμότητα σε περίπτωση που ο Trump αποφασίσει να επιστρέψει σε μια σύγκρουση πλήρους κλίμακας.
Ο Trump επιμένει στην αποτελεσματικότητα του ναυτικού αποκλεισμού
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Trump εξέφρασε την ικανοποίησή του για τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών και ισχυρίστηκε: «Από τότε που ξεκίνησε ο αποκλεισμός, ούτε ένα πετρελαιοφόρο δεν έχει καταφέρει να φύγει από το Ιράν.
Προσπάθησαν και εμείς τα καταστρέψαμε».
Ισχυρίστηκε επίσης ότι το Ιράν βρίσκεται σε απευθείας επαφή με τις Ηνωμένες Πολιτείες και εξακολουθεί να επιθυμεί την επίτευξη συμφωνίας.
Πόσες φορές έχει απειλήσει ο Trump να καταστρέψει το Ιράν;
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump έχει απειλήσει επανειλημμένα το Ιράν με εκτεταμένη καταστροφή από τότε που ξεκίνησε την κοινή στρατιωτική εκστρατεία με το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου.
Ακολουθούν έξι χαρακτηριστικές περιπτώσεις κατά τις οποίες έβαλε στο στόχαστρο το Ιράν, τις κρίσιμες υποδομές του ή τον πληθυσμό του, προειδοποιώντας για καταστροφή μεγάλης κλίμακας:
- 21 Μαρτίου: «Ισοπέδωση» των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων: Ο Trump έδωσε στο Ιράν προθεσμία 48 ωρών για να ανοίξει ξανά τα Στενά του Hormuz, απειλώντας ότι θα «χτυπήσει και θα ισοπεδώσει» τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής του, αρχίζοντας από τη μεγαλύτερη.
- 1 Απριλίου: Επιστροφή στη «Λίθινη Εποχή»: Σε τηλεοπτικό διάγγελμα, ο Trump δήλωσε ότι το Ιράν θα επιστρέψει στη «Λίθινη Εποχή» εάν δεν καταφέρει να καταλήξει σε συμφωνία, ενώ απείλησε με περαιτέρω επιθέσεις στο δίκτυο ηλεκτροδότησης της χώρας.
- 5 Απριλίου: Το Ιράν θα «αντιμετωπίσει την κόλαση»: Ο Trump έθεσε νέα προθεσμία για την επαναλειτουργία των Στενών του Hormuz, απειλώντας με επιθέσεις σε γέφυρες και μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και προειδοποιώντας το Ιράν ότι θα «αντιμετωπίσει την κόλαση».
- 6 Απριλίου: Η χώρα μπορεί να «εξαφανιστεί μέσα σε μία νύχτα»: Ο Trump δήλωσε: «Ολόκληρη η χώρα μπορεί να εξαφανιστεί μέσα σε μία νύχτα» και παρουσίασε ένα σχέδιο σύμφωνα με το οποίο κάθε γέφυρα θα «καταστρεφόταν ολοσχερώς» και κάθε μονάδα ηλεκτροπαραγωγής θα έμενε «στις φλόγες» και θα «εξερράγη».
- 7 Απριλίου: «Ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει»: Ο Trump προειδοποίησε ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, χωρίς ποτέ να μπορέσει να επιστρέψει», εάν η Τεχεράνη απέρριπτε τα αιτήματά του.
- 17 Σεπτεμβρίου: «Θέλω να τους αφανίσω;»: Ο Trump έθεσε εκ νέου το ενδεχόμενο καταστροφής της ιρανικής κυβέρνησης. «Θέλω να μπω μέσα και να τους αφανίσω ή όχι;» δήλωσε στο Axios. «Είναι μια μεγάλη απόφαση. Με εμένα, όλα μπορούν να συμβούν».
Ασύλληπτο: 150 δις δολάρια το κόστος για τα αραβικά κράτη τον πρώτο μήνα του πολέμου ΗΠΑ – Ιράν
Ο πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν κόστισε στις αραβικές οικονομίες περίπου 150 δισ. δολάρια μόνο κατά τον πρώτο μήνα του υποστηρίζει η Rania al-Mashat, εκτελεστική γραμματέας της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής του ΟΗΕ για τη Δυτική Ασία (ESCWA).
Όπως είπε, οι απώλειες αντιστοιχούν περίπου στο 4% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος της περιοχής.
Μιλώντας σε άτυπη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη θαλάσσια ασφάλεια, η al-Mashat είπε ότι οι απειλές για τη ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών του Hormuz και του Bab al Mandab επηρεάζουν όχι μόνο την ασφάλεια, αλλά και το εμπόριο, την οικονομική σταθερότητα και την πρόσβαση σε βασικά αγαθά.
Ανέφερε ότι περίπου το 25% του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου και το 19% του εμπορίου υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχονται από τα Στενά του Hormuz.
Τα κράτη του Κόλπου είναι επίσης σημαντικοί εξαγωγείς αμμωνίας, λιπασμάτων, θείου και αλουμινίου.
Η al-Mashat προειδοποίησε ότι η σύγκρουση θα μπορούσε να καθυστερήσει τις επενδύσεις και την οικονομική διαφοροποίηση σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο. Ζήτησε να καταβληθούν προσπάθειες ώστε να αποτραπεί η επέκταση του πολέμου, να διασφαλιστεί η ελευθερία της ναυσιπλοΐας και να ενισχυθεί η περιφερειακή ετοιμότητα για ενδεχόμενες περαιτέρω διαταραχές στην προμήθεια βασικών αγαθών και στην παροχή κρίσιμων υπηρεσιών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών